Pojawia się spontanicznie, w reakcji na wydarzenia lub zachowania innych, a raczej na sposób, w jaki je postrzegamy i interpretujemy, i wobec których czujemy się bezradni. To wytrenowany odruch, któremu poddajemy się bez refleksji. Niewyrażona bezpiecznie lub ujawniana zbyt często złość może zrujnować Ci zdrowie i relacje z innymi. Odpowiednio „odbezpieczona” przyczyni się do wewnętrznego rozwoju.  

Jeśli jesteś znana z gwałtownego temperamentu, łatwo wyprowadzić Cię z równowagi  i wciąż masz powody do złości, dobrze się zastanów, czy Twój gniew jest pod kontrolą. W złości nie ma nic złego – to naturalny mechanizm obronny niosący cenną informację o Tobie dla Ciebie.

Powodów do złości nigdy nie brakuje – złościć nas może dosłownie wszystko: kolejka na poczcie, spóźniona taksówka, to, że jest za gorąco albo za zimno, telefon nie w porę, zepsuta drukarka. Ale nie zawsze problemem jest zewnętrzne wydarzenie, tylko nasze negatywne wzorce myślenia, np.  generalizowanie (Ty nigdy, Ty zawsze), obsesja na punkcie „muszę”- „powinnam”, zakładanie, że wiemy, co druga osoba myśli lub chce powiedzieć, nakręcanie małych spraw do wielkich rozmiarów, obwinianie zawsze kogoś innego (niebranie odpowiedzialności za siebie). Jeśli wyrażamy złość adekwatnie do sytuacji, nie ma w tym nic groźnego, jeśli natomiast nagromadzona w nas frustracja wybucha pod byle pretekstem, atakujemy słownie a nawet używamy siły fizycznej,  możemy zrujnować sobie zdrowie, zniszczyć karierę i związki z bliskimi.